Slecht


Het zit zo: mijn blog kreeg enkele weken geleden een make-over. De strakke zwart-wit stijl ruimde plaats voor een rijk kleurenpallet en speelsheid. Dat past beter bij wie ik nu ben, vond ik zo.
Het resultaat is prima en ik kreeg er gratis en voor niks een aantal nieuwe volgers bij. (Daar draaien blogs toch om, niet? Zijn we trouwens niet met z’n alle voortdurend aan het proberen om geliked te worden?)

En dan…
Durf ik niets meer te schrijven.
Ik was zo met de verpakking van mijn blog bezig, dat de inhoud eronder te lijden kreeg.
Het ene idee na het andere steekt de kop boven. Maar blijft in de kop. Niets lijkt goed genoeg, dus schrijf ik ook maar niets. De weken gaan voorbij en het papier blijft kraakwit. Terwijl ik wel aan anderen enthousiast vertel hoe graag ik schrijf.
Het is zoals die mensen die op café na enkele pinten in alle grandeur vertellen hoe ze een fantastische film gaan maken, maar dat nooit doen.

Daar zit het probleem, in dat fantastisch te willen zijn.

Ruben Opheide van Ruben O Apparel gaf me al een stiekeme les mee in zijn interiew:
“Ik heb geleerd niet alles te willen perfectioneren. Gisteren moest ik bijvoorbeeld foto’s trekken van tassen. Daar kan ik makkelijk vijf uur mee bezig zijn: ze in de juiste compositie leggen met het beste licht en er 1600 foto’s van nemen om er twee uit te kiezen die er perfect uitzien. In plaats daarvan besteed ik er een half uur aan en neem ik maar tien foto’s, waaruit ik er dan 2 selecteer. Zo zal ik misschien tien procent minder tassen verkopen doordat dat ik geen topfoto’s heb. Maar ik heb dan wel vier uur uitgespaard die ik aan iets anders heb kunnen besteden, waardoor ik meer omzet kon maken dan die tien procent extra verkochte tassen. Ik heb dus geleerd om dat perfectionisme te laten varen.”
(Het volledige interview lees je hier: http://www.sovie.be/interview/entrepreneurship/ )

“Schrijf een slechte tekst.”, raadde een vriend me aan.
Schrijf slecht, maar schrijf.
Dat zal ik doen.

Imperfect is trouwens hipster en heeft zelfs een eigen hashtag.
Als er één ding is dat ik wil worden is het wel een hipster.
Lijnnoot: Weten dat imperfect cool is en kei hard imperfect kunnen zijn is nog iets anders.
Dus herhaal ik tegen mezelf in mijn tweedehandsspiegel die de oorlog nog heeft meegemaakt:

“Ik sta volledig open voor alle afwijzing en ik durf te falen.”

Sophie Snoeckx likes this.

Sophie Snoeckx
About me

GERELATEERDE BERICHTEN

GERMANUS_JANA_ELFIUNICORN_02
Creating her own universe
25 - 01 - 2016
Improfestival
Mijn eerste improvisatie festival
16 - 11 - 2015
Mijn-Fantastische-Fout
De Fantastische Fout
22 - 10 - 2015
anais
Een lege agenda en de kleine Picasso
23 - 01 - 2015
DSC_4549-web 4
Een les in The School of Life
07 - 11 - 2014
DSC07135
Prison Yoga
08 - 10 - 2014
IMG_1157
Let’s spice up my cooking!
01 - 08 - 2014
c57959ee606079c31785fb0d1f028890
Het is feest in mijn hoofd
11 - 06 - 2014
DSC_5476
Acting
06 - 03 - 2014

1 REACTIES

Jan
Reply 07/10/2015

Heel herkenbaar...
Keep up the good work!

REAGEER

Je e-mailadres wordt niet getoond. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *