Waar ben je eigenlijk mee bezig?


HA
Ik weet echt niet waar ik mee bezig ben en I LOVE IT.

Hierbij geef ik plechtig de controle uit handen en word ik een hond.

Ik volg het spoor dat mijn nieuwsgierigheid wekt. Soms met mijn staart kwispelend in de lucht, soms met mijn staart hangend tussen mijn benen. (blijf hier vooral metaforisch met me meedenken) Want al is het meestal opwindend, soms kan het spoor ook akelig aanvoelen. De geur is echter te sterk om ze niet te volgen.
 
WAF
 
“Nee maar serieus, wat ben je nu eigenlijk feitelijk aan het doen?”
vragen mijn bankrekening en enkele geliefden in koor.

“Ik weet het niet, maar maak je alsjeblieft geen zorgen. Er is een dieper vertrouwen dat me zegt dat alles meer dan goed komt.”, zeg ik dan. De bezorgdheid in hun ogen breekt mijn hart.
Mijn antwoord, besef ik, is even geruststellend als zeggen dat ik wel een kikker vind, waarmee ik na een fantastische kus zal trouwen.
Kon ik hen maar een deel van mijn dieper vertrouwen laten voelen.
 
2016 is heftig begonnen.
De nieuwsgierigheid neemt het vaker over van mijn rationele geest. Waardoor de tijd om te twijfelen zo goed als onbestaande is en ik meer dan ooit mijn spoor volg.
Vorige week zat ik een week in Amsterdam voor improvisatie.
Vanaf morgen zit ik drie weken in India om te reizen en me te verdiepen in de yogapsychologie.

Hoe geweldig is dit avontuur waar we met z’n allen inzitten?
We doen wel of we weten waar we mee bezig zijn. Maar tussen ons gezegd en gezwegen: niemand weet dat. Structuren en systemen geven de illusie dat we beperkt worden, maar onze vrijheid is oneindig. Hoe akelig dat grote niets ook lijkt: de vrijheid is de angst waard.
 
Als ik terugkijk naar mijn afgelopen jaren, ben ik blij met hoe mijn leven zich ontvouwt heeft. Het lijkt wel surreëel.

Ik leefde een maand in het zuiden van Frankrijk, waar ik wilde werken. (en wat faliekant eindigde met één dag bij de pittoreske broodjeszaak Subway)
Ik reisde 5 maanden door Azië, deed een yogaopleiding, zat 2 maanden in New York, leerde improvisatie kennen, interviewde tientallen gepassioneerde mensen en leerde zielsverwanten van over de hele wereld kennen.
 
Dat allemaal in vier jaar tijd.
 
Nu klinkt dat enkel positief, maar ik voelde me ook vaak alleen. Omdat ik zo anders was. Bang dat anderen me niet begrepen. Dat ik mezelf niet begreep. Bang dat ik niet wist waar die avonturen me heen zouden leiden.
Dat hoort er allemaal bij. Maar opnieuw: die angsten zijn de vrijheid waard.
Had je me vier jaar geleden gevraagd waar ik nu zou staan, had ik dit nooit kunnen raden.
 
Daarom, beste Universum, geef ik me gewonnen.
Ik vertrouw.

Ik zal minder weerstand bieden en al kwispelend (of staart-tussen-mijn-benen-hangend) mijn spoor blijven volgen.
Nieuwsgierigheid ruikt lekker.
WOEF!

Sophie Snoeckx
About me

GERELATEERDE BERICHTEN

Authenticiteitsdrang
Authenticiteitsdrang
06 - 01 - 2016
Facebook
Ik was verslaafd aan Facebook
23 - 11 - 2015
MijnAvontuurlijksteReis_web
Mijn avontuurlijkste reis
11 - 05 - 2015
verkleinendeoefeningen
Ego verkleinende oefeningen
26 - 02 - 2015
IMG_1031
De burn-out, het taboe voorbij
18 - 11 - 2014
DSC_4549-web 4
Een les in The School of Life
07 - 11 - 2014
Tara-high-res
Helping people
16 - 08 - 2014
c57959ee606079c31785fb0d1f028890
Het is feest in mijn hoofd
11 - 06 - 2014

2 REACTIES

Elize
Reply 08/02/2016

Dear Sophie,
As I am sitting in a bus to Saigon and reading your post, I am doing my balance with you. In last 4 years I finished my studies of art history in Riga, left Latvia and moved to Belgium. I spent 4 months as an au-pair in Brussels, moved in with my boyfriend in Mechelen, learned Flemish sufficient enough to read your blog and act in a play.:) For 2 years I worked for Latvian presidency in EU Council and we did our Yoga TTC together. I am about to complete my 5 moths travel in Asia. Neither have I an answer to the question of my current occupation. Defining my self with one field seems wrong and too much of a box. It is time to redefine the concept of occupation! Isn't it? I do not know what will come next. As long as I trust, I know, that I will too float on top of the water. But the doubt and worry of others (that I tend to borrow) is what puts imaginary rocks in my pockets.
We might not have 'the career', but we have dozens of minor careers - as actors, dancers, teachers, helpers, writers, producers, name it!:) I am starting to think that improvisation not only a method, but concept of living and being.

Thank you.
Lots of Love!
Elize

    Sophie Snoeckx
    Reply 08/02/2016

    Elize!!

    How wonderful to read your story!
    What an adventure you put out there.

    People would like to put you in a box sometimes, because they love you and it feels saver that way.
    But that stability is just an illusion ofcourse.

    I love improvisation as a concept of living and being too.
    Let's support each other on the way...

    Enjoy the rest of your travels!

    Big hug,
    Sophie

REAGEER

Je e-mailadres wordt niet getoond. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *